Biznes plan





WYSZUKIWARKA


Polecane strony




Tagi


Internet | wynagrodzenia | serwis | kredyt rewolwingowy | analiza finansowa | Toyota | program lojalnościowy | inflacja | coaching | sponsoring |




Krach na giełdzie w 1929 roku - przyczyny i konsekwencje



Chociaż istnieje wiele hipotez na temat przyczyn Krachu, żadna nie jest pewna w stu procentach. Poniżej przedstawiłem pięć najbardziej prawdopodobnych.

Przewartościowanie akcji

Jedna z hipotez głosi, że powodem Krachu i w konsekwencji Wielkiego Kryzysu było przewartościowanie akcji notowanych spółek. Ponieważ w owym czasie na giełdzie obecne były właściwie wszystkie największe spółki USA, oznacza to, że cała gospodarka Stanów Zjednoczonych była przewartościowana. Jednakże, niektóre analizy wykazują, że biorąc pod uwagę standardowe wskaźniki pomiaru poziomu cen akcji, takie jak wskaźnik ceny do zysku (P/E ratio) czy wskaźnik ceny do dywidendy (P/D ratio), nie można jednoznacznie stwierdzić, że akcje wycenione były zbyt wysoko.

Konsekwencje jakie niesie to za sobą dla teraźniejszości są oczywiste, rynek dobrze je zna i mimo tego dopuszcza do znacznego przewartościowywania akcji spółek (przykładem tego może być niedawny boom na akcje spółek IT, który zakończył się gwałtownym spadkiem nie tylko ich notowań, ale również wszystkich indeksów).

Ogromna spekulacja i defraudacja, działalność nielegalna

Według drugiej hipotezy, przyczyną Krachu mogły być działania spekulacyjne, zarówno na samej giełdzie jak i wewnątrz struktur spółek. Brak jednak wyraźnych dowodów na potwierdzenie tej tezy. Nie ulega jednak wątpliwości, że przy restrukturyzowaniu rynku papierów wartościowych, SEC, jako jeden z głównych celów, przyjęła ograniczenie możliwości manipulacji giełdą. Większość z wprowadzonych w latach 1933-1940 przepisów dotyczących tej właśnie kwestii obowiązuje do dziś, w istotnym stopniu ograniczając działania niosące zagrożenie dla giełdy i gospodarki.

Niepokojący natomiast jest fakt, że zarządy giełd na całym świecie coraz aktywniej starają się złagodzić surowe prawa rządzące rynkiem papierów wartościowych. Przykładem może być szeroko opisywany przeze mnie w rozdziale 3.3 nowy system Nasdaq - Super Montage, który otwarcie dopuszcza możliwość manipulacji rynkiem akcji oraz, poprzez odebranie identyfikacji uczestnikom transakcji, pozbawia giełdę istotnego narzędzia w walce z insider trading.

Depozyty zabezpieczające

Trzecia hipoteza głosi, że przyczyną Krachu mogły być depozyty zabezpieczające, jednak według mnie jest to raczej mało prawdopodobne. Niektórzy ekonomiści twierdzą, że Krach wywołać mogli sami maklerzy przyjmując długie pozycje wyłącznie pod depozyt zabezpieczający, nie posiadając w rzeczywistości pokrycia na kwotę transakcji.

Kontrargumentem może być to, że w owym czasie kwota depozytów zabezpieczających równała się zaledwie 5% wartości rynkowej. Konstrukcja depozytów zabezpieczających (obowiązek pokrycia wartości całej transakcji w momencie fizycznego przekazania papierów wartościowych) oznacza, że praktyczny wpływ depozytów na równowagę popytu i podaży na giełdzie jest raczej znikomy.

Polityka Rezerwy Federalnej

Tu dochodzimy do kwestii niosącej ze sobą najwięcej przesłanek i wskazówek dla dzisiejszej gospodarki. Najbardziej prawdopodobną przyczyną Wielkiego Kryzysu mogła być polityka prowadzona przez Rezerwę Federalną Stanów Zjednoczonych, a raczej gwałtowna jej zmiana. Nowy prezydent Rezerwy – Adolph Miller – w jednej ze swych pierwszych decyzji postanowił o zaostrzeniu polityki monetarnej w pośrednim celu obniżenia (według niego „urealnienia”) poziomu cen akcji na giełdach.

Wielokrotnie twierdził przed otrzymaniem nominacji na to stanowisko, że ceny akcji zostały wywindowane w górę wyłącznie przez nadmierną spekulację, co w istotnym stopniu zagraża stabilności gospodarki. Drugim jego posunięciem destabilizującym było znaczne podniesienie w 1929 roku stóp procentowych od pożyczek brokerskich. Taka polityka zmniejszyła wielkość pożyczek brokerskich na rynku pochodzących z banków i obniżyła ogólną płynność instytucji powiązanych z rynkiem papierów wartościowych.

Oświadczenia wysokich urzędników państwowych

Ostatnia hipoteza, według mnie bardzo mało prawdopodobna głosi, że za Krach odpowiedzialni są wysocy urzędnicy państwowi Stanów Zjednoczonych. Twierdzili oni, wielokrotnie i przy wielu okazjach, że ceny akcji są zdecydowanie zbyt wysokie. Nawet ówczesny prezydent Stanów Zjednoczonych – Herbert Hoover publicznie oświadczył, że akcje są przewartościowane i że spekulacja na giełdzie zagraża gospodarce, po czym krótko potem na stanowisko prezydenta Rezerwy Federalnej powołał Adolpha Millera – osobę znaną ze swych restrykcyjnych przekonań.

Co ciekawe, odniosło to skutek odwrotny od zamierzonego. Zamiast wycofać się z rynku, inwestorzy przekonani o tym, że taka nadzwyczajna ingerencja państwa w rynek papierów wartościowych tylko wzmocni jego pozycję, zwiększali swoje inwestycje.

Reakcja rządu Stanów Zjednoczonych na Krach

Po Krachu 29 października 1929 ostro krytykowano zarząd Rezerwy Federalnej i prowadzoną przez niego politykę, chociaż początkowa reakcja Rezerwy wydaje się jak najbardziej prawidłowa. Pomiędzy listopadem 1929 a lutym 1930, stopy procentowe zostały obniżone średnio z 6% do 4%, a podaż pieniądza zwiększyła się o prawie 3 miliardy dolarów. Banki komercyjne pożyczały znaczne kwoty dealerom i brokerom giełdowym, co zwiększyło ich płynność, jednak tylko w krótkim okresie. Jednakże sytuacja uległa zmianie po lutym 1930 roku.

Polityka rządu stała się nagle niejasna. Handel obligacjami rządowymi (którego głównym inicjatorem w okresie kryzysowym powinno być państwo), nagle zamarł niemal zupełnie, co wpłynęło na pogorszenie się płynności całego rynku. Po drugie, chociaż początkowo dalej obniżano stopy procentowe w okresie luty-wrzesień 1930 roku, to jednak na mocy nieumotywowanej decyzji FED podniesiono je dwukrotnie w 1931 roku. Spowodowało to, że gwałtownie spadł popyt na pożyczki i kredyty inwestycyjne. Bezpośrednią tego przyczyną było znaczne (wynoszące około 31%) obniżenie podaży pieniądza w okresie 1930-1933, co także utrudniło gospodarce wyjście z kryzysu.

Tagi: #giełda #finanse #inwestycje

Podobne tematy:
- Krach na giełdzie w 1987 roku a kryzys gospodarczy
- Zmiany prawne po krachu giełdowym w 1929 roku
- Czy giełda to odbicie sytuacji gospodarczej kraju
- Krach na giełdzie w 1997 roku a kryzys gospodarczy
- Rok 2001 a kryzys gospodarczy w USA

Nowe tematy:
- Sytuacja firmy Opel na rynku
- Oferta firmy Opel na tle konkurencji
- Historia firmy Opel
- Analiza skuteczności kampanii reklamowej
- Wybór medium reklamowego
- Osobiste zabezpieczenia wierzytelności
- Formy zabezpieczeń wierzytelności banku
- Controlling w przedsiębiorstwie
- Czy giełda to odbicie sytuacji gospodarczej kraju
- Giełda jako wskaźnik koniunktury ex-ante